dontforget
Lifestyle en Maatschappij

Millennials VS babyboomers: wat vinden ze écht van elkaar? [deel 1]

1 november 2018

De vooroordelen kennen we allemaal. Babyboomers zijn burgerlijk, vastgeroest en hebben pas net in de gaten wat de impact van het interwebs is. Millennials lopen continu met een smartphone in hun handen, zijn hondsbrutaal en verwachten dat hen alles zomaar komt aanwaaien. Maar wat vinden ze écht van elkaar? En kunnen ze ook iets positiefs over elkaar zeggen?

In dit eerste deel laten we de millennial aan het woord, te weten Tim Versnel, in de gemeenteraad voor de VVD en freelance PR professional, en Michael Rabbers, freelance communicatieadviseur en AVG-expert. Volgende week, in deel 2, gaan we in gesprek met de babyboomer.

Michael Rabbers

Michael Rabbers

‘’Wat er bij me opkomt wanneer ik denk aan babyboomers? Dat ze ons niet goed begrijpen’’, begint Michael zijn betoog. ‘’Veel babyboomers denken dat we maar een beetje flierefluitend door het leven gaan. Dat we vaak van baan wisselen omdat we verwaand zijn en snel ontevreden. Op verjaardagen zie je dan scheve blikken wanneer je vertelt dat je ‘wéér’ een nieuwe baan hebt. Als ze dan ‘online marketing’ horen, hoor je ze bijna denken dat dat neerkomt als ‘een beetje klikken en scrollen op een bureaustoel’. Het internet is voor veel babyboomers nog een stuk onbegrijpelijker dan voor ons, waardoor ze maar moeilijk waardering kunnen hebben voor wat we ermee kunnen. De waarheid is dat onze wereld met het internet makkelijker, maar tegelijkertijd ook een stuk ingewikkelder en chaotischer is geworden. Niet voor niets kampen veel jongeren met burn-out klachten en is als gevolg van sociale media de druk om een geweldig leven te hebben groter dan ooit. Dat we daar ‘zelf voor kiezen’ omdat we ‘altijd maar met die verrekte smartphone in onze handen lopen’ is een misvatting. Wij zijn net als babyboomers een kind van onze tijd. Internet, de smartphone en social media zijn onlosmakelijk met die tijd verbonden.

Daarnaast, zo klinkt het vooroordeel, zouden we weinig idealen hebben en teveel met onszelf bezig zijn. Maar hoe valt dat te rijmen met de vele rechtse stemmers onder babyboomers die vroeger nog vrolijk meededen met de flower power beweging, maar nu vooral bezig lijken te zijn met het beschermen van hun hypotheekrenteaftrek en pensioen? Op dat laatste maken wij relatief gezien amper nog aanspraak, wie weet is er straks niets meer voor ons over. De opkomst van 50plus is daarin illustrerend; het beschermen van eigen kapitaal, eigen pensioen. Waren het niet de babyboomers die ons hebben geleerd altijd een appeltje voor de dorst te bewaren? Dat appeltje zijn ze nu vrolijk zelf aan het opeten, daarbij een karig klokhuis voor ons overlatend.’’ 

Gelukkig valt er volgens Michael ook veel positiefs te zeggen over de babyboomers. ‘’Ondanks dat veel babyboomers zijn opgegroeid in een maatschappij waarin standen en klassen belangrijker waren dan nu en een meer calvinistische opvoeding hebben genoten dan wij, hebben zij toch de weg voor ons vrij gemaakt naar een vrijere samenleving. Dankzij hun strijd voor abortus, het homohuwelijk en meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen, hebben wij meer mogelijkheden om onze eigen keuzes te maken. Mede dankzij hen kunnen wij (meestal) zeggen wat we willen, doen waar we zin in hebben en ons uiten zoals we ons voelen. Natuurlijk valt er nog veel te winnen op het gebied van homo-emancipatie en gender-gelijkheid, maar je kunt niet van één generatie verwachten dat alle heilige huisjes omver worden geworpen en zo een perfecte maatschappij ontstaat. Dat wij millennials zijn grootgebracht met het idee dat we moeten doen waar we gelukkig van worden, hebben we grotendeels aan de babyboomers te danken. Zij hadden het niet makkelijk wat dat betreft en hebben ondanks dat toch de eerste en zwaarste stapjes gezet richting een fijnere wereld.’’

Tim Versnel

Tim Versnel

De babyboomer heeft het relatief makkelijk gehad, als ik Tim mag geloven. ‘’Een aantal jaar na de oorlog ging het ontzettend goed met Nederland. Er heerste een periode van doorlopende groei en bloei, van wederopstanding en in het algemeen een tijdsgeest waarin dingen steeds verbeterden. Ok, in de jaren zeventig is er een oliecrisis geweest, maar verder was het jaar in jaar uit feest. De gevolgen daarvan zijn niet alleen maar positief. Dat hoor je nu heel goed terug in het geluid van 50plus. Denken dat je overal recht op hebt, dat je het niet hoeft te delen. De pensioenen zijn daar natuurlijk het perfecte voorbeeld van. In plaats van daar met z’n allen hard voor te werken en dat op een eerlijke manier met elkaar te delen, lijkt de babyboomer te geloven dat ze het allemaal zelf op mogen maken.’’ 

En de idealen? De principes van die generatie? Tim: ‘’Ik denk dat de babyboomer deels verantwoordelijk is voor het verdwijnen van een belangrijk deel idealisme. De generatie voor hen hechtte veel waarde aan het collectief, aan het op elkaar in de gaten houden en helpen waar nodig. Tijdens de oorlog werd die filosofie noodgedwongen nog sterker. Als naoorlogse generatie hebben babyboomers zich daartegen afgezet, met het ontstaan van de individualisering als gevolg. Anderzijds moeten we niet vergeten dat de teloorgang van dat idealisme een ongewenst effect is geweest van een strijd die ons juist veel moois heeft opgeleverd. Als hippies hebben zij het wel mooi voor elkaar gekregen dat seks nu veel vrijer wordt beleefd, de homo-emancipatie op gang kwam en het baas-in-eigen-buik principe het levenslicht zag. Dankzij die strijd hebben we gedag kunnen zeggen tegen een veel meer hiërarchische samenleving, zijn we nu gelijker en betwisten we gezag waar nodig.’’ 

‘’Die gezamenlijke strijd maakt dat we ook wel op elkaar lijken’’, vervolgt Tim zijn verhaal. ‘’Er is sprake van een soort conjunctuurgolf, doordat elke generatie zich afzet tegen de generatie voor hen. Wij, de millennials, strijden voor dezelfde principes en zetten ons af tegen dezelfde principes als de babyboomers. We zijn beide progressieve generaties, in tegenstelling tot de tussenliggende generatie X en de ook weer wat conservatievere generatie van nu, generatie Z. Sowieso zijn generaties eigenlijk te groot om te kunnen generaliseren. Want als we iets verder inzoomen op de millennial, dan zie je een belangrijk verschil binnen die generatie. Namelijk die van millennials die voor en millennials die tijdens de economische crisis de arbeidsmarkt hebben betreden. Jij en ik hebben die crisis bewust meegemaakt en daardoor geleerd hard te werken. We hebben geleerd dat niets ons komt aanwaaien, dat de concurrentie moordend is en de beschikbare plekken beperkt. Millennials die voor die crisis aan de slag gingen, zijn juist volwassen geworden in een tijd waarin alles goed ging. Zij begonnen hun professionele leven in een tijd waarin de banen voor het oprapen lagen en aan alle kanten werd geïnvesteerd. De ‘crisis-millennials’ zijn er daardoor van doordrongen dat je hard moet werken. Dat zie je goed aan het aantal ondernemers en zzp’ers, aan de start-up cultuur en het feit dat we continu met ons cv bezig zijn.’’

Gevraagd naar het vooroordeel dat millennials hondsbrutaal zijn, hoeft Tim niet lang na te denken. ‘’Ik denk dat de joints rokende, demonstrerende, zich tegen de gevestigde orde afzettende babyboomer in z’n jeugd ook best wel brutaal was. Wij zijn weer wat minder gevoelig voor autoriteit, maar de babyboomer laat op zijn beurt de generaties na hen achter met een dikke vette rekening voor zijn dikke vette pensioen. Over brutaal gesproken.’’

Volgende week: de babyboomer aan het woord

Zo. Dat is eruit. Volgende week de babyboomer aan het woord om op zijn beurt de millennial eens lekker kritisch onder de loep te nemen én op te hemelen. Heb jij als meelezende millennial, babyboomer of juist vanuit het objectieve midden tussen deze twee generaties een mening die je niet voor jezelf wilt houden? Deel ze in de comments!

Tim Daalderop
Stormhoofd, verhalenbeest. Publiceert optimistisch futuristische verhalen over digitaal-innovatieve ontwikkelingen.